'Hoera, een meisje!' Of: 'Hoera, een jongen!' Misschien hing er toen jij werd geboren ook wel een slinger met zo'n tekst voor het raam. Zo zag iedereen meteen welk geslacht je had. Bij Wen Long (8) ging dat niet. Toen zij werd geboren, wisten de dokters niet of ze een jongen of een meisje was. Er wordt nu een documentaire over haar gemaakt.

Het gebeurt vaker dat bij een baby niet goed te zien is of die een jongen of een meisje is. Dat wordt intersekse genoemd. Soms komen kinderen er pas later achter dat ze interseksekinderen zijn, omdat hun lichaam van binnen niet precies is zoals we gewend zijn van jongens en meisjes. Kinderen zoals Wen Long worden vaak na hun geboorte geopereerd. Dokters zorgen er dan voor dat ze meer op een jongen of meisje lijken.

Dokters voelen het niet

Wen Long heeft zo'n operatie niet gehad. Daar is ze blij mee: "Dokters kunnen niet bepalen of je een jongen of een meisje bent. Je moet zelf voelen wat het best bij je past."

Zelf kiezen

Zelf draagt Wen Long meestal meisjeskleding, omdat ze zich prettiger voelt in jurkjes en rokjes. Spelen doet ze met speelgoed dat ze leuk vindt: LEGO, maar ook barbies. Ze houdt nog het meest van buiten spelen. Eigenlijk vindt Wen Long het maar onzin dat mensen zo'n duidelijk verschil maken tussen jongens en meisjes: "Je kunt toch per keer bepalen of je bij de jongens, de meisjes of allebei wilt horen?"

Wen Long speelt met speelgoed voor jongens en meisjes (Foto: privébezit Wen Long)

Andere spreekbeurt

Toch merkt ze dat andere mensen niet zo denken. Zij kennen vaak alleen meisjes en jongens en weten niet wat intersekse is. "Soms zeggen mensen recht in mijn gezicht dat het niet bestaat. Zelfs mijn juf snapte het niet. Toen ik een spreekbeurt over intersekse wilde houden, zei zij dat het onderwerp te moeilijk was voor de andere kinderen. Ik heb uiteindelijk een presentatie gehouden over mijn geboorteland China, maar daarin heb ik wel verteld over intersekse."

Veel geld

Met de documentaire Meisjesjongensmix wil Wen Long nu iedereen laten weten wat intersekse inhoudt. Dat is best lastig, want het is heel duur om zo'n film te maken. Daarom haalt de maakster geld op met crowdfunding.

Ik ben er toch gewoon?

Wen Long: "Crowdfunding betekent dat niet één iemand de hele film betaalt, maar dat heel veel mensen een klein beetje geld geven. Uiteindelijk hebben we wel 10.000 euro nodig. Ik hoop dat we dat geld bij elkaar krijgen. Want zolang mensen denken dat intersekse niet bestaat, voelt dat alsof ik ook niet besta. Maar hallo, ik ben er toch gewoon!?"

Als de crowdfunding lukt, is de documentaire Meisjesjongensmix in september te zien op het Nederlands Film Festival en een jaar daarna op Videoland.